మొదటి చూపులోనే.. ముగియని మౌనంతో..!

వంశీకి పదో తరగతిలో ఉన్నప్పుడు తన పక్క బెంచీలో కూర్చునే అన్విత అంటే చాలా ఇష్టం. ఆమె నవ్వితే బుగ్గన పడే సొట్ట, తన జడను ముందుకు వేసుకుని ఆడుకునే తీరు వంశీకి పిచ్చెక్కిస్తుంటాయి. కానీ, తను మాత్రం వంశీ వైపు ఒక్కసారి కూడా చూడదు.

ఒక రోజు క్లాసులో సడన్‌గా వర్షం మొదలైంది. వంశీ తన బ్యాగులో ఉన్న ఒకే ఒక గొడుగు తీసి, క్లాస్ అయ్యాక బయట తడుస్తూ నిలబడ్డ అన్వితకు ఇచ్చాడు. "నేను తడిసినా పర్లేదు, నువ్వు తీసుకెళ్ళు" అని చెప్పి వరుణ్ వర్షంలో పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు. అప్పటి వరకు అతన్ని కేవలం ఒక క్లాస్ మేట్ లా చూసిన అన్వితకు, వంశీ అంటే ఒక తెలియని గౌరవం కలిగింది.

మరుసటి రోజు అన్విత ఆ గొడుగుతో పాటు ఒక చిన్న 'థ్యాంక్యూ' నోట్, ఒక చాక్లెట్ వంశీ బెంచీలో పెట్టింది. ఆ రోజు మొదలైన ఆ చిన్న సైగలు, తర్వాత ఫోన్ మెసేజ్‌లుగా, సాయంత్రం వేళల్లో పార్కులో నడకలుగా మారాయి. ఒకరి కళ్ళలోకి ఒకరు చూసుకుంటూ ఏమీ మాట్లాడకపోయినా, ఆ మౌనంలోనే ప్రపంచంలోని అన్ని భావాలు వాళ్ళకి అర్థమయ్యేవి. టీనేజ్ లో కలిగే ఆ అమాయకమైన ప్రేమ, వారి జీవితంలో తీపి జ్ఞాపకంలా నిలిచిపోయింది.